In dit geval hoeft de zangbodem alleen schoongemaakt, gecontroleerd en opnieuw gelakt te worden.
Dan wordt het schoongemaakte frame weer opgetakeld en in de vleugel geplaatst.
In dit geval hoeft de zangbodem alleen schoongemaakt, gecontroleerd en opnieuw gelakt te worden.
Dan wordt het schoongemaakte frame weer opgetakeld en in de vleugel geplaatst.
Alle voeringen en lijstjes op het frame worden van nieuw laken voorzien. Onder het groene laken is te zien dat de oorspronkelijke kleur blauw was, Blüthner blauw uiteraard.
In deze vleugel is veel messing verwerkt dat na polijsten feestelijk gaat glimmen.
En dan een serieus probleem. De aangetroffen besnaring levert de onderstaande spannings-grafiek op en dat is een hele rare curve. De meestal aanwezige aantekeningen van de besnaarder in de fabriek ontbreken.
Dus moet er voor deze vleugel een nieuwe besnaring berekend worden die rekening houdt met de specifieke kenmerken van een blüthner uit die tijd, wat fysiek verantwoord is, wat aansluit bij het ideaal beeld van een besnaring en als belangrijkste wat recht doet aan de ervaren minpunten van de oorspronkelijk aanwezige besnaring.
Met dit als resultaat.
En dan kan er eindelijk begonnen worden met besnaren.
De eerste twee koren zijn aangebracht.
Na wat zwoegen de complete besnaring met bassnaren en blanke snaren.
Ondertussen is al heel wat gebeurd aan het mechaniek.
Hieronder een overzicht van de layout ervan.
De bestaande hamerkoppen zullen van nieuw vilt voorzien worden. Dit gespecialeerd werk wordt uitgevoerd in Parijs.
Hiernaast is de grote pers te zien die de platte stroken vilt om de hamerkop in een bolvorm dwingt.
Hierna wordt het mechaniek verder opgebouwd en afgeregeld. Daar zit heel veel, maar weinig fotogeniek, werk in.
Ondertussen wordt de vleugel vele malen gestemd om de gewenste toonhoogte van 440 Hz te bereiken. Dan begint hij ook langzaam zijn nieuwe klank prijs te geven en wordt duidelijk of de combinatie nieuwe besnaring en nieuwe hamerkoppen een gelukkige was.
De uiteindelijk test volgt tenslotte als de vleugel weer terug gaat naar de eigenaars.
We gaan werken aan een mooie Blüthner vleugel, 174 cm. lang, uit 1925.
Af en toe zal er wel eens een vergelijking gemaakt worden met een andere revisie van een Blüthner op deze site uit 1916. De verschillen zijn aanmerkelijk. Alleen al aan het lettertype van de naam is te zien dat deze vleugel veel moderner van opzet is. De vleugel uit 1916 is nog nauw verbonden met een 19de eeuwse traditie. Deze vleugel uit 1925 is een modern instrument. Wat tien jaar kunnen doen! Het mechaniek is echter nog het Blüthner-Patent mechaniek.
Hieronder de naam in het frame gegoten.
En voor de volledigheid de complete layout van de vleugel.
Bij ontmanteling komen de diverse sporen weer aan het licht die de oorspronkelijke bouwers
en latere technici hebben achtergelaten.
Voor een precieze vervaardiging van nieuwe bassnaren wordt een mal gemaakt met ligging van kammen, aanhangstiften en snaren.
Nadat ook de rest van de besnaring opgemeten is worden alle snaren verwijderd en kan het frame uitgebouwd worden.
We hebben hier te maken met een record: het frame zat vastgeschroefd met maar liefst 129 schroeven.
Een stemblok wordt zichtbaar waar het vakmanschap van af straalt.
